Vorige week verhaalde ik u over mijn goeie kennis Jaap, die al meer dan 4000 wijnetiketten heeft. Al die flessen wijn heeft hij natuurlijk niet zelf opgedronken, al doet hij wel zijn best.
Jaap, een goede kennis van mij, verzamelt etiketten van wijnflessen. Ook mijn etiketten wil hij altijd graag hebben. Meestal week ik ze voor hem van de fles, maar een enkele keer bewaar ik de hele fles voor hem.
,,Rotterdam is niet altijd het belangrijkste onderwerp van mijn werk is geweest. Ja, de vrouw, de ontklede vrouw, het naakt - dat was mijn onderwerp, dat was mijn ding.”
Het verhaal was al zo uitgekauwd, het verhaal van de Titanic. Al enkele keren verfilmd. Echt spannend kan het niet worden, want iedereen die de bioscoop binnenkomt weet al dat het schip gaat zinken.
Gisteren teruggekomen van een week wintersport in het Oostenrijkse Zillertal. Ik was met met mijn zoon en nog 15 kennissen. Natuurlijk is een mens gek om een week lang elke dag het zelfde te doen: lift naar boven, glij naar beneden, lift naar boven, glij naar beneden.
Elke leeftijd heeft zijn eigen verlangens.
Toen ik tien jaar was snapte ik die mensen absoluut niet die maar zo graag kinderen wilden. Ik moest er niet aan denken. Kinderen kosten alleen maar geld en produceren alleen maar vieze luiers.
Aan het eind van dit jaar heb ik precies tien jaar lang elke week een column in DE STER geschreven. Dat zijn rond de 500 korte verhaaltjes.
Dat is een decennium lang elke week goed opletten wat je hoort of ziet.
Mensen die afgelopen zondag achter de geraniums hebben gezeten, die zijn daar waarschijnlijk helemaal op hun plek. Maar die moeten dan ook niet klagen dat ze achter de geraniums zaten, ze willen waarschijnlijk niet anders.
Ernstig kijkende mannen in driedelige pakken roepen op de TV dat de crisis ‘juist een uitdaging is voor nieuwe ideeën’. Ik denk dan: ‘dat kunnen zij makkelijk zeggen, maar hoeveel mensen hebben de gave om iets totaal nieuws te verzinnen?
Maar soms kan het toeval en (on)geluk iemand toch goed op weg helpen.