Kralingen.nl
Voor alle inwoners
 
fotos/A257_1_906_Sufferd_.jpg


 

 
fotos/A257_2_sufferd_2c.jpg


 

 
fotos/A257_3_sufferd_3c.jpg


 

grijs1



[2367]

Kralingen.nl Voorbijganger

Een rubriek van Jacques Beket.

Columns, zoals eerder verschenen in De Ster

Sufferd

Wat ben je in werkelijkheid? Heeft u die vraag zich zelf wel eens gesteld? Knappe koppen zeggen dan dat je bent wie je DENKT dat je bent. Ik kan die opmerking wel begrijpen.
 
fotos/A257_0_afb_203c.jpg


 

Ik dacht dat ik wist wie ik was en dat beviel me wel.

Het beviel me niet helemaal, maar het kon er mee door, dacht ik.

Redelijk positief leven, gezellig gezin, avontuurlijk, want ik werk bij De Ster.

Ik ben schijnbaar een positieve geest, want anders had ik er heel anders over gedacht.

Nu ben ik ruim een jaar geleden tijdens het uitoefenen van mijn hobby (parapenten) het luchtruim uitgekukeld. Dat is redelijk heroÔsch. Tenslotte is parapenten een zeer adrenaline verhogende sport, niet te vergelijken met schaken. En ook de plaats waar het gebeurde (in de Himalaya) spreekt toch redelijk tot de verbeelding. Met dat ongeluk, waarbij ik twee wervels brak, had ik geen probleem.

Maar wat gebeurt er dinsdag 27 januari 2009?

Ik ga gezellig eten bij restaurant Brazzo in Crooswijk.

Bert, de sympathieke eigenaar van deze toko, kent mijn zwakke punten en legt mij, na een zeer copieuze maaltijd, de vraag voor welke aangesterkte wijn ik het beste vind harmoniŽren met een bepaald soort ijs. Hierbij serveert hij een bakje ijs en drie glazen met verschillende dessertwijnen. De drie flessen, waar deze godendranken uit komen, zet hij achter de glazen.

Je kan mij geen groter plezier doen dan met zoín proeverij.

Ik geniet. Wij komen overeen dat de Zibibbo uit SiciliŽ een goede tweede is, maar dat de Chateau Montifaud uit de Charentes met zijn 18% alcohol het sterkste bestand is tegen de felle smaak van dit ijs.

Na afloop van het diner strompel ik, samen met mijn vrouw, (die de BOB is) het trapje af van Bertís restaurant. Beneden aangekomen wil ik nog iets (ik weet niet meer wat), maar verstap ik mij aan het pal ernaast gelegen fietspad (wat 5 cm lager ligt), breek mijn voetbeen en rol kreunend over het fietspad.

Uren later, na een bezoek aan het ziekenhuis, zit mijn onderbeen en voet in het gips en kan ik mij alleen nog voortbewegen middels een paar krukken.

Knappe koppen zeggen dat je bent wie je DENKT dat je bent.

Ik denk dat ik een sufferd ben.

Ik breek in Crooswijk mijn voetbeen door een afstapje van 5 centimeter.

Ik baal als een stekker.





zoeken
service
in deze rubriek:

rubrieken
ads



ads


ads
 
sluiten X